گردشگری سوزی با منوهای کلیشه ای رستوران

عنوان 20- با وجود اهمیت غذا در گردشگری، همچنان شاهد منوهای استاندارد رستوران ها برای گردشگران خارجی هستیم که باید با چهار دلیل بررسی شود تا غذاهای ایرانی که اکنون جایگاه ویژه ای در جهان پیدا کرده است، با استفاده از پتانسیل غذاهای محلی به عنوان فرصتی برای گردشگری تبدیل شد.

یکی از متنوع ترین غذاها و غذاهای دنیا را می توان در ایران پیدا کرد، زیرا هر منطقه، شهر و حتی روستا غذاهای خاص خود را با هویت، فرهنگ و بافت خاص خود دارد که باعث وفور آشپزی در ایران شده است. . اما با وجود شهرت جهانی، غذاهای ایرانی نتوانسته جایگاه چندانی در صنعت گردشگری پیدا کند. چرا که برگزارکنندگان سفرهای خارجی به جای توجه به غذاهای محلی و رستوران های محلی، بیشتر به گران ترین رستوران ها که اغلب تنها به چند نوع کباب مخصوص و غذاهای فرنگی محدود می شود و برنامه ارائه غذاهای ایرانی توجه کرده اند. غذاهایی که در این سفرها شرکت می کنند. واقعا نشان دهنده فرهنگ و هویت ایرانی است. ارائه نشده است

این در حالی است که غذا به تنهایی می تواند یکی از مهم ترین عوامل جذب گردشگر باشد، زیرا بسیاری از کشورهای توسعه یافته از گزینه های غذایی خود برای جذب گردشگر استفاده می کنند. میزبانی فستیوال ها و جشنواره های سالانه غذا در بسیاری از کشورهای جهان از اکوادور در آمریکای جنوبی تا ژاپن در شرقی ترین قاره آسیا و یا غذاهای خیابانی در برخی از مسیرهای گردشگری جهان نشان می دهد که کشورها از گزینه های غذایی خود برای جذب استفاده می کنند. گردشگران بیشتر از سراسر جهان.. برای مقاصد گردشگری آنهاست.

به عنوان مثال، «شله زرد» مانند چندین غذای ایرانی دیگر در فهرست بهترین اطلس غذای جهان قرار گرفت و توانست در آخرین اعلامیه غذایی رتبه اول را در بین بهترین پودینگ ها از آن خود کند. وب سایت com. پیش از این زیتون های پرورشی در فهرست برتر غذاهای گیاهی و مرغ کبابی در فهرست ۱۰۰ غذای برتر با مرغ و گوشت چرخ کرده قرار داشتند و جایگاه جهانی را به عنوان غذای شماره یک با حبوبات به دست آورده اند. نگاهی به لیست غذایی در این اطلس جهانی نشان می دهد که 100 غذای ایرانی را فهرست کرده است و در بیشتر موارد غذاهای ایرانی جزو بهترین غذاها در دسته خود هستند. این موضوع نشان می دهد که دنیا به نوع غذا و مواد و افزودنی های غذای اصیل ایرانی که قابلیت تبدیل شدن به یک جاذبه مهم را دارد، علاقه مند است.

چهار دلیل پشت گردشگری غذا

در سفرهایی که حتی برخی از گردشگران با هدف تجربه غذاهای محلی و بومی سفر می کنند، غذا و غذاهای محلی اصالت و هویت مقصد محسوب می شود. بنابراین گردشگری غذایی را می توان یکی از انواع اصلی و مهم صنعت گردشگری دانست که می تواند نقش بسیار مهمی در انتخاب مقاصد داشته باشد. اگر به تجربه سفرنامه نویسان نگاه کنیم، متوجه می شویم که غذاهای محلی و معمولی یک کشور، شهر و حتی یک روستا نقش مهمی در کیفیت سفر یک گردشگر داشته است. بنابراین برخی از کشورها از تنوع غذایی خود بهره می برند و با برند جهانی غذاهای محلی، گردشگران را جذب می کنند. اینکه ایران علیرغم داشتن پتانسیل بالای غذایی و تغذیه ای که توانسته آن را به جهانیان ارائه دهد، جایگاه بالایی در جذب گردشگر به منظور غذا به دست نیاورده است، باید به چهار دلیل بررسی شود.

دلیل اول همانطور که در ابتدای گزارش ذکر شد، باید اقدامات ناکافی شرکت های مسافرتی بین المللی و شرکت های مسافرتی که نماینده غذای محلی و جوامع محلی هستند، نبود جایی در سفرهای خارجی به ایران و سفرهای لوکس و غذاهای خارجی باشد. در بسته های مسافرتی بین المللی به ایران، تنها چند نوع کباب در رستوران های تخصصی غذاهای ایرانی سرو می شود. علاوه بر این، تنها سه تا پنج شهر تنها مقصد گردشگران خارجی هستند و دیگر مقاصد و فرصت های گردشگری همچنان مغفول مانده و همین امر باعث شده است که بسیاری از غذاهای اصیل ایرانی برای جهانیان ناشناخته بماند.

همچنین عدم توجه کافی فعالان حوزه غذا و تغذیه به «غذاهای محلی» دومین عامل ضعف در گردش مواد غذایی و برندسازی غذاهای ایرانی به عنوان عامل جذب گردشگر است. به طور کلی، غذاهای محلی جایگاه چندانی در منوی رستوران ها، هتل ها و حتی جوامع محلی ندارد. تمرکز غذا بر روی چند کباب و غذاهای خارجی است و اغلب گردشگران فرصتی برای تجربه غذاهای محلی که قبل از سفر در مورد آن شنیده اند را ندارند. اگر از طریق دوستی در کشور دیگری فرصت تجربه غذا را داشته باشند. ایران از نظر مواد غذایی بسیار ضعیف بود. علیرغم اینکه رشت و کرمانشاه به عنوان شهرهای تولید کننده مواد غذایی به ثبت رسیده اند و بسیاری از شهرهای ایران نیز به شکل های مختلف در دنیا ثبت شده اند، اما هنوز غذاهای ایرانی در دنیا شناخته شده نیست.

زیرا گردشگری غذا در ایران جایگاه چندانی ندارد و غذاهای خارجی جایگزین غذاهای محلی در منوی رستوران ها شده است. دلیل سوم را باید در نبود جشنواره های بزرگ بین المللی جستجو کرد. اگر به فستیوال های جهانی نگاه کنیم، سالانه بین 20 تا 50 جشنواره غذای بزرگ در کشورهای مختلف برگزار می شود و علاوه بر این جشنواره های بزرگ، جشنواره های کوچکتر دیگری نیز وجود دارند که اکنون به برند تبدیل شده اند و هر کدام به نوبه خود به ارائه غذا می پردازند. گردشگران از سراسر جهان را به خود جذب می کند. جشنواره های غذا به سرعت در حال تبدیل شدن به بخشی از صنعت گردشگری غذایی هستند و شرکت در جشنواره های غذا به عنوان حمایت از توسعه صنعت محلی تلقی می شود. جشنواره‌های غذا بخش مهمی از برندسازی مقصد برای بسیاری از مناطق هستند و دلیلی مبتنی بر رویداد برای بازدید از مناطق مورد علاقه و ترویج محصولات و خدمات محلی خارج از محیط محصول شهری ارائه می‌دهند.

حداقل 20 جشنواره غذا در سراسر جهان از اکوادور در آمریکای جنوبی تا تایلند در شرق آسیا برگزار می شود. سنگاپور، نروژ، مالزی، اندونزی، تایلند، ایتالیا، اکوادور، آلمان، هنگ کنگ، آمریکا، دانمارک، هند، روسیه، سوئیس، استرالیا، فرانسه، نیوزیلند و انگلیس از جمله کشورهایی هستند که هر ساله جشنواره غذای ثابت برگزار می کنند. در جذب گردشگر به این کشورها اهمیت دارد.

نروژ میزبان هفت فستیوال غذا در تاریخ های مشخص در فصول مختلف سال است. این جشنواره ها در کنار ارائه غذاها و غذاهای نروژی و برند غذا باعث جذب گردشگران بیشتری به این کشور و ارائه فرهنگ و مردم آن می شود و سهم بسزایی در جذب گردشگر به این کشور خواهد داشت. جشنواره بین المللی غذای مالتا نیز هر ساله در این کشور برگزار می شود و در طول 5 روز جشنواره هر روز حدود 150000 گردشگر از آن بازدید می کنند.

برخی از جشنواره ها مانند «رویداد عموزاده ها» در ایتالیا، فرانسه و چین تنها در فصول خاص و بر اساس غذاهای فصلی برگزار می شود. برخی از جشنواره ها نیز با هدف خاصی برگزار می شوند. به عنوان مثال، برخی بر روی ارائه غذاهای گیاهی تمرکز می کنند، مانند جشنواره سیر که سالانه در بسیاری از کشورها برگزار می شود و به عنوان جشنواره گیاهخواری شناخته می شود، یا جشنواره باربیکیو که نمونه دیگری از جشنواره های سالانه است که در بسیاری از کشورها در فصول سال، زمان های مختلف سال با هدف خاصی برگزار می شود و گردشگران را به خود جذب می کند. یکی از ویژگی های مهم جشنواره ها و فستیوال های بین المللی غذا این است که از یک سال قبل در تقویم جهانی ثبت می شوند و امکان رزرو سفر به این جشنواره ها برای گردشگران از سراسر جهان نیز فراهم است و حتی یک سال بلیط فروخته می شود. قبل از شروع جشنواره جشنواره فرا رسیده است و برگزارکنندگان می توانند در کنار اطلاع از تعداد رزروها و مخاطبان خود شرایطی را برای حضور همه سلیقه ها و فرهنگ ها ایجاد کنند.

یکی دیگر از ویژگی های جشنواره غذا این است که عمدتاً در پارک ها و خیابان ها برگزار می شود تا گردشگران در مکان های عمومی حضور داشته باشند و نه تنها در فضای بسته به صورت نمایشگاهی. از آنجایی که شکل نمایشگاه امکان یافتن جشنواره ها را فراهم می کند، اولاً احتمال عدم آگاهی مردم از این نمایشگاه وجود دارد و ثانیاً برگزاری نمایشگاه در فضای بسته فقط می تواند برای مخاطبان خاص مانند آشپزها، رستوران ها باشد. ، هتلداران و غیره اما در اماکن عمومی مانند خیابان ها و پارک ها امکان حضور همه مردم و گردشگران وجود دارد. حتی کسانی که فقط برای تور غذا یا برای شرکت در جشنواره شرکت نکردند.

رزرو بلیط برای شرکت در جشنواره به نفع سایر بخش های گردشگری نیز می باشد، چرا که مراکز اقامتی، مراکز تفریحی، موزه ها، پارک ها و جاذبه های گردشگری، رستوران ها و … نیز امکان جذب گردشگر و کسب درآمد را دارند. و در نهایت غذاهای خیابانی بدون برچسب در مناطق پرتردد را می توان چهارمین ضعف گردش مواد غذایی در ایران دانست.

نه تنها در ایران، بلکه در سراسر جهان، غذاهای خیابانی همیشه یکی از جاذبه های اصیل و مهم مسافران جهان است. غذاهای خیابانی به خصوص در آسیا یا آمریکای جنوبی و حتی آفریقا طرفداران زیادی دارد. گردشگران در تورهای خیابانی خود، فروشندگان غذای محلی را در برنامه سفر خود در کشور مقصد قرار می دهند. زیرا غذا یکی از قسمت های اصلی و مهم هر سفر است. بنابراین بسیار مهم تلقی می شود و کشورها از این ظرفیت برای جذب گردشگر استفاده می کنند.

غذاهای خیابانی در غرفه ها، گاری ها یا خودروهای خاص در برخی خیابان ها از سالیان دور وجود داشته و فروش لبو، حبوبات، فلافل یا سمبوسه در همه شهرها و در اکثر معابر شهری به چشم می خورد و حتی در سال های اخیر این نوع غذاها به جز در دولات آباد در جنوب تهران که از غذاهای خیابانی قدیمی تهران محسوب می شود موجود نیست، خیابان سیتر، خیابان باب همایون، خیابان استاد معین و باغ غذا در باغ کتاب تهران نیز به غذای گردشگری تبدیل شده اند. راهرو و تماشاگران زیادی را به خود جذب کرد. این سبک غذاهای خیابانی در شهرهای دیگر ایران نیز رواج دارد و خیابان لشگرآباد اهواز نیز مملو از فلافل، سمبوسه، حمص و کباب فروشی است. غذاهایی که خاص منطقه هستند و حالا به یک مقصد مهم گردشگری تبدیل شده اند و یا «یرالما» را از طریق ون در اکثر خیابان های ارومیه به فروش می رسانند، طرفداران زیادی دارند.

رشت، شیراز، گرگون و بسیاری از شهرهای کوچک و بزرگ دیگر راهروهای خود را به غذاهای خیابانی اختصاص داده اند. اما با وجود علاقه عموم مردم به این سبک غذاهای خیابانی، لیبل گذاری صورت نگرفته و قدم زدن در راهروهای غذای خیابانی برای گردشگران خارجی اجرایی نشده است. البته نقطه ضعفی که در اکثر غذاهای خیابانی وجود دارد این است که منوی اصلی غرفه ها به فست فود و غذاهای خارجی اختصاص دارد و غذاهای محلی و محلی بسیار کم است و غذاهای محدودی ارائه می دهند.

Nigel Riley

تمرین کننده موسیقی دوستانه. گیک هاردکور توییتر. بیکن پژوه. متخصص زامبی برنده جایزه.

پاربرگ سایت


تمامی اخبار به صورت تصادفی و رندومایز شده پس از بازنویسی رباتیک در این سایت منتشر شده و هیچ مسئولتی در قبال صحت آنها نداریم تماس با ما
handcarpetirاستهلول، جواد نکونامدانشگاه، دانشگاه بوعلی سینو، رئیس دانشگاه بوعلی سینو، تجلیل از دانشجویان جدیدالوروددانشگاه، دانشگاه بوعلی سینو، مشاور رئیس دانشگاه در کار با زنان و خانواده، انتصاب، محدث بایوتدانشگاه، دانشگاه بوعلی سینو، مدیریت فناوری اطلاعات و ارتباطات، یک حساب کاربری ایجاد کنیدسرمایه خارجی، صنایع نیمه هادی، پژوهشکده استراتژیکبازنشستگانبیکاری، اشتغال، مجلستولید، پرسپولیساستهلال، محمد حسین مرادمند